Dieta Cambridge nazywana”dietą ostatniej szansy”, jest gotową formą bardzo nisko energetycznej diety prowadzącej do skutecznego obniżenia masy ciała oraz jej długotrwałego utrzymania. Najbardziej popularna dieta.

Przemysłowo- kupujemy napoje i zupki w proszku do rozpuszczenia w wodzie. Jeden „posiłek” to nie więcej niż 140 kcal. Przygotowane przemysłowo napoje i zupy w formie sproszkowanej zawierające wszystkie elementy właściwego żywienia: białko, małą ilość węglowodanów i tłuszczu, błonnik pokarmowy, witaminy i substancje mineralne w dawkach odpowiadających dziennemu zapotrzebowaniu organizmu. Dieta Cambridge może być łączona z konwencjonalnym posiłkiem np: owocami, sałatkami. Należy koniecznie pić dziennie minimum 2 litrów wody mineralnej. Spożywamy 3-4 posiłki dziennie po 140 kcal dziennie, tak aby dzienna dawka kalorii mieściła się między 400-500 dziennie. Najlepsze rezultaty daje leczenie cykliczne: 3 tygodnie diety ścisłej + 2 tygodnie diety mieszanej. Jeden cykl trwa 5 tygodni. Następuje po tym przerwa 1 tygodniowa i znowu powtarzamy cykl (3+2). Dietę Cambridge stanowiącą “jedyne źródło odżywiania” możesz stosować nie dłużej niż 3 tygodnie (dłuższy okres wymaga ścisłej kontroli lekarskiej). Jeżeli chcesz stracić dalsze zbędne kilogramy Twój konsultant udzieli Ci szczegółowych wskazówek Kobiety do 173 cm wzrostu powinny spożywać 3 posiłki dziennie, kobiety powyżej 173 cm – 4 posiłki dziennie, mężczyźni – 4 posiłki dziennie.

Zalety:
Preparaty zawierają wszystkie podstawowe składniki odżywcze. Można liczyć na spadek wagi ok 3 kg tygodniowo. Odpada gotowanie i pokusa podjadania. Średni ubytek wagi w jednym cyklu wynosi około 10 kg! Najszybszy ubytek masy następuje w pierwszym tygodni, potem zwalnia.

Wady:
Dieta jest droga i monotonna. „Potrawy” są tak niesmaczne (chodż nie zawsze) że trudno mieć nawet ochotę na dokładkę, chociaż to ostatnie może być uznane jako plus. Dieta Cambridge nie może być stosowana jako jedyne źródło odżywiania przez dzieci szczególnie w okresie wzrostu, matki karmiące, osoby z porfirią, po zawale mięśnia sercowego, wylewie krwi do mózgu (w ostatnich trzech miesiącach), insulino zależnych cukrzyków, osoby po operacji (lub poważnym wypadku) w ostatnich trzech miesiącach, osoby z zaburzeniami odżywiania (anorexia, bulimia), z chorobami nerek i wątroby, alergia na mleko, fenyloketonurią.