Podam tu najczęstsze przyczyny powstawania tkanki tłuszczowej:

W czasach prehistorycznych, kiedy człowiek polował i nie zawsze miał dostęp do żywność, zapasy energii gromadzone w postaci tkanki tłuszczowej były mu potrzebne. Dziś w krajach cywilizowanych rzadko czekamy na posiłek dłużej niż kilkanaście godzin, żywność jest łatwo dostępna. Organizm człowieka ma nieograniczone możliwości gromadzenia tłuszczu. Może to mieć poważne konsekwencje dla stanu zdrowia. Im bardziej zwiększa się waga naszego ciała, tym trudniej jest zachować dobrą kondycję.

Wiem, że niektórzy po tych słowach mocno się zdziwią ale duża osób chcących się odchudzić głoduje, opuszcza posiłki. Otóż jest to wielki błąd! Dlatego że głównym zadaniem każdego organizmu jest przetrwanie głodowanie zagraża jego bytowi toteż broni się przed nim, jak tylko może. Głodowanie, które uruchamia w organizmie specjalne procesy ustawione jest na przetrwanie, przyniesie w efekcie utratę tkanki mięśniowej a nie tłuszczowej i ogólnie osłabienie, nie mówiąc już o niezbyt atrakcyjnym wyglądzie.

Zasadniczo rozwój otyłości wynika z braku równowagi między dostarczaną organizmowi ilością energii, a jej wydatkami w dłuższym okresie. Może on być spowodowany nadmiernym dostarczaniem energii z pożywieniem, spadkiem wydatku energetycznego, lub obydwoma powyższymi przyczynami. W powstawaniu otyłości współgrają zarówno czynniki genetyczne jak i środowiskowe: niewłaściwa dieta, mała aktywność fizyczna jakość pożywienia, a także czynniki psychologiczne, takie jak stres i zmienne stany emocjonalne, które wielu ludzi łagodzi spożywaniem dodatkowych posiłków.

Otyłość może być powodowana zaburzeniami na poziomie podwzgórza mogą stanowić o rozwoju otyłości . Do zaburzeń endokrynologicznych, w których dochodzi do rozwoju otyłości należą: niedoczynność tarczycy, zespół Cushinga, zespół policystycznych jajników, niedobór hormonu wzrostu, rzekoma niedoczynność przytarczyc, czy też hiperinsulinizm.

Czynniki farmakologiczne. Lekami, których przyjmowanie może prowadzić do zwiększenia masy ciała należą leki przeciwdepresyjne, przeciwlękowe, psychotropowe, przeciwpadaczkowe i insulina

Cukrzyca typu II prawie nie występuje u osób z BMI poniżej 22 kg/m2 (tutaj można sprawdzić swoje BMI).Najważniejsze przyczyny zachorowań na tę odmianę cukrzycy to otyłość i niezdrowy styl życia, czyli to, co “przynosi” nam cywilizacja.Cukrzyca typu II, zwana insulinooporną, rozpoznawana jest gdy w organizmie występuje zbyt mało insuliny lub gdy komórki ciała nie są zdolne do jej wykorzystania. Cukrzyca typu II rozwija się jako skutek insulinooporności tkanek, definiowanej jako niezdolność organizmu do właściwego używania naturalnie produkowanej insuliny, której zadaniem jest obniżenie poziomu cukru we krwi. Nadmiar glukozy i insuliny we krwi związany jest z chorobami układu krążenia.

Zwiększenie masy tkanki tłuszczowej powoduje tak zwaną insulinooporność tkanek oraz wtórnie zwiększenie wydzielania insuliny w organizmie. Oporność tkanek na insulinę powoduje, że mimo tego, iż jej ilość w organizmie jest zwiększona nie spełnia ona swojej funkcji, co prowadzi w konsekwencji do zwiększenie stężenia glukozy we krwi i tym samym powstania cukrzycy

Przyczyn powstawania tłuszczu jest wiele. To m.in. zaburzenia w krążeniu krwi i limfy, powstające na skutek niszczenia tkanki podskórnej, co prowadzi do zatrzymywania wody w tkankach. Przy nadwadze i otyłości komórki tłuszczowe zwiększają swoją objętość, niszcząc tym samym tkankę łączną. Ściśnięta i sztywna – uciska komórki, co dodatkowo zakłóca krążenie krwi i limfy, znacznie też utrudnia proces spalania tłuszczu. W rezultacie komórki magazynujące tłuszcz rosną dalej. Po jakimś czasie zaczynają być widoczne pod skórą. Krążąca po organizmie limfa zbiera substancje toksyczne i odprowadza je do węzłów chłonnych, skąd są transportowane do nerek i usuwane z organizmu. To, czy układ limfatyczny dobrze funkcjonuje, zależy w dużej mierze od sprawności i elastyczności tkanki łącznej. Jeśli jest zbyt miękka i przepuszczalna, toksyny, zamiast wędrować do węzłów chłonnych, wnikają w inne tkanki np. gromadzą się w komórkach tłuszczowych.Tak więc sprawny układ limfatyczny i krwionośny pomaga w usuwaniu toksyn z komórek tłuszczowych a więc pośrednio zapobiega powiększaniu się cellulitu.

Bez wątpienia największe znaczenie w procesie tworzenia otyłości mają hormony - estrogeny. Ich nadmiar jest odpowiedzialny za uruchomienie całej patologii. Ponieważ powodują rozszerzenie naczyń krwionośnych przez zmniejszenie napięcia żył. Efektem tego jest zwiększona przepuszczalność naczyń i powstanie miejscowego obrzęku. Obrzęk powoduje ucisk na otaczające komórki, szczególnie tłuszczowe, które są w tym momencie gorzej odżywione i zaczynają nieprawidłowo funkcjonować. Efektem tych zaburzeń w obrębie komórek tłuszczowych jest ich powiększenie i gromadzenie substancji tłuszczowych. Kolejną zmianą są miejscowe stany zapalne, które kończą się licznymi zwłóknieniami tkanki łącznej. Wiedząc, że główną przyczyną są zaburzenia hormonalne związane z estrogenami, przestaje dziwić nas fakt, że cellulit występuje przede wszystkim u kobiet. Estrogeny są to, bowiem hormony charakterystyczne dla płci żeńskiej. Odpowiedzialne są m.in. za rozwój kobiecych cech płciowych z typowym rozmieszczeniem tkanki. Inną charakterystyczną cechą związaną z hormonami jest niezależna od ilości przyjętego pokarmu produkcja tkanki tłuszczowej. Produkcja ta podlega lokalnym – miejscowym mechanizmom hormonalnym.

Uwarunkowanie genetyczne. O tym w jaki sposób bilansuje wydatkowaną energię i spożywane kalorie, decydują geny. Dzieci otyłych rodziców również mają skłonności do nadwagi. Jeśli są w rodzinie osoby tęgie, prawdopodobieństwo, że ty także taki będziesz jest bardzo duże. Ze względu na uwarunkowania dziedziczne nie jesteś skazany na otyłość. Jesteś tylko bardziej do niej skłonny. Pod względem budowy fizycznej, sylwetki ludzkie dzieli się na : ektomorficzne, endomorficzne, mezomorficzne. Budowa ekktomorficzne wiąże się z najmniejszą skłonnością do odkładania tłuszczu. Przy budowie endomorficznej odkłada się on najłatwiej zaś przy mezomorficznej pośrednio pomiędzy tymi dwoma typami. Oprócz tego organizmy ludzkie różnią się szybkością przemiany materii. Są osoby które mają szybka przemianę materii i są zawsze szczupłe nawet gdy jedzą tłusto, spalają one dużo kalorii. A są i tacy którze przemiany mataboliczne są wolne i szybciej tyją i muszą bardzo uważać to co jedzą. Różnice te jednak nie są decydujące. Uwarunkowania dziedziczne nie są nigdy wyłącznym tłumaczeniem nadwagi.

Płeć. Jak to się dzieje, że mężczyżni mogą zwykle jeść więcej niż kobiety i nie przybierają na wadze? Jednym z powodów jest to, że są bardziej umięśnieni. Tkanka mięśniowa zużywa więcej energii niż tłuszczowa. Ze względu na to, że mężczyżni mają większe mięśnie, spalają o 10-20% więcej kalorii niż kobiety.

Wiek. W miarę upływu lat ilość tkanki mięśniowej w organiżmie zwykle zmniejsza się. Coraz większy procent wagi ciała przypada na tkankę tłuszczową. Wraz z wiekiem obniża się poziom metabolizmu. Zmiany te powodują, że zmniejsza się zapotrzebowanie na kalorię i w związku a tym przybywa nam tkanki tłuszczowej.

Podsumowanie

Powiększona tkanka tłuszczowa, nadwaga, otyłość, wiąże się ze zwiększonym ryzykiem niedokrwiennej choroby serca, nadciśnienia tętniczego, cukrzycy, choroby zwyrodnieniowej układu kostno-stawowego, a nawet niektórych nowotworów (rak trzonu macicy jajników i sutka u kobiet, rak okrężnicy, rak prostaty u mężczyzn). Dlatego utrzymanie należnej masy ciała jest podstawową zasadą profilaktyki chorób cywilizacyjnych